আৰ্দ্ৰভূমিৰ গুৰুত্ব, অস্তিত্বৰ সংকট আৰু সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা

ধ্ৰুৱজ্যোতি কলিতা


ফটো - উদয়ন বৰঠাকুৰ


অসমত সৰু-বৰ অনেক আৰ্দ্ৰভূমি বা খাল-বিল, পিতনি, জান-জুৰি আছে । এই আৰ্দ্ৰভূমিবোৰ সবাতোকৈ চহকী, উৎপাদনক্ষম আৰু দীৰ্ঘম্যাদী পুনৰব্যৱহাৰযোগ্য প্ৰাকৃতিক ভাণ্ডাৰ। সেয়েহে আৰ্দ্ৰভূমিবোৰক আমাৰ ৰক্ষা কৱচ বুলি আখ্যা দিব পাৰোঁ। কিন্তু অসমত প্ৰকৃতিৰ মহামূল্যবান সৃষ্টি আৰ্দ্ৰভূমিবোৰ জধে-মধে ব্যৱহাৰ কৰি থকা হৈছে। ইয়াৰ পৰা এইটোকেই বুজিব পাৰি যে ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে অসমৰ ৰাইজ বৰ বেছি সজাগ নহয়। আৰ্দ্ৰভূমিৰ অপব্যৱহাৰ বা সংকোচন যদি আমি ৰোধ কৰিব নোৱাৰো, তেনেহ’লে আমাৰ ভৱিষ্যৎ বংশধৰসকল ভয়াবহ দুৰ্যোগৰ গ্ৰাসত পৰিব। সেয়েহে, আমি অসমৰ খাল-বিল, পিতনি, জান-জুৰিকে ধৰি সকলোধৰণৰ আৰ্দ্ৰভূমিৰ গুৰুত্ব সম্পৰ্কে জনসাধাৰণক সচেতন কৰাৰ লগতে সংৰক্ষণৰ বাবে ঐক্যৱদ্ধ হৈ কাম কৰিব লাগিব।


অসমৰ জলাশয়বোৰৰ গুৰুত্ব নিম্নলিখিত ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি-